Regenlaarzen voor kinderen en een hal die de herfst aankan

·

Kleurige kinderregenlaarzen op een houten rek in de hal

Er is een moment in september waarop de eerste echte plassen op de stoep liggen en elk kind in de straat precies weet waar de diepste zit. Dat is ook het moment waarop je merkt of de regenlaarzen van vorig jaar nog passen. Bij ons was het antwoord meestal nee, en daar kwamen we dan achter op de ochtend dat we toch al te laat waren.

Regenlaarzen voor kinderen kiezen is niet ingewikkeld, maar een paar dingen maken het verschil tussen laarzen die ze graag aantrekken en laarzen die in de hoek blijven staan. En omdat elke plassenmiddag bij de voordeur eindigt, kijken we in dit stuk ook naar de hal. Een gezin met kinderen in de herfst betekent nu eenmaal modder, natte jassen en laarzen op de mat.

Waarom plassen springen de moeite waard is

Je kunt een herfstmiddag binnen doorbrengen omdat het regent. Je kunt ook gewoon naar buiten gaan. Staatsbosbeheer zegt het op de pagina naar buiten met kinderen heel nuchter, of het nu regent of de zon schijnt, je kunt altijd buitenspelen. Het bos is in de herfst op zijn best voor kinderen. Er liggen eikels en kastanjes, er staan paddenstoelen en elke greppel is een avontuur.

Het enige wat zo’n middag kan bederven, zijn natte voeten. Een kind met koude, natte sokken wil binnen tien minuten naar huis. Goede laarzen zijn daarom geen luxe, ze zijn de voorwaarde voor een middag buiten. Voor onszelf geldt trouwens hetzelfde. Ik trek op zulke dagen een paar warme sokken van Sockwell aan, zodat ik niet degene ben die als eerste naar huis wil.

Kinderlaarzen in een plas op een bospad in de herfst

Waar je op let bij regenlaarzen voor kinderen

De belangrijkste eis die wij stellen, is dat een kind de laarzen zelf aan en uit kan trekken. Dat scheelt elke ochtend gedoe in de gang en het geeft kinderen het gevoel dat ze het zelf kunnen. Een ruime schacht helpt daarbij, net als een laars die niet te strak om de wreef zit. Laat je kind een keer zelf oefenen voordat je beslist.

  • Een maat met ruimte. Reken op ongeveer een centimeter ruimte voor de tenen, zodat er een dikke sok in past en de voet nog kan groeien. Veel kinderlaarzen vallen iets klein, dus neem bij twijfel de grotere maat.
  • Een zool met profiel. Kinderen rennen over natte tegels, bladeren en houten vlonders. Een diep profiel geeft grip waar een gladde zool wegglijdt.
  • Natuurrubber. Het blijft soepel in de kou en kan tegen een stootje. Laarzen van hard plastic worden bij lage temperaturen stug en scheuren sneller bij de knik.
  • De juiste voering. Voor de herfst is een gewone voering genoeg. Voor de winter zijn er gevoerde laarzen met imitatievacht.
  • Een kleur of print die ze zelf kiezen. Het klinkt als een detail, maar laarzen die een kind zelf heeft uitgezocht, gaan ook echt aan.

Wij kijken zelf graag naar regenlaarzen voor kinderen die ze zelf aan kunnen trekken, omdat daar naast de effen klassiekers in zwart, donkerblauw, rood en geel ook laarzen met beren, luipaardprint, regenbogen en glitter tussen zitten. De meeste modellen zijn er voor kinderen van anderhalf tot ongeveer acht jaar, met een zool met een dieper zigzagprofiel en een ronde neus waarin de tenen ruimte hebben. Voor oudere kinderen lopen de maten door tot ongeveer maat 35, en voor de koude maanden zijn er gevoerde varianten.

Zelf een laarzenrek maken voor in de hal

Laarzen die na een middag buiten op de mat worden uitgeschopt, liggen er de volgende ochtend nog, nat van binnen en met een plasje eronder. Een laarzenrek lost dat op. De laarzen hangen ondersteboven, het water loopt eruit en de binnenkant droogt veel sneller. Je maakt het in een middag, ook als je nog niet veel klust.

Je hebt een geschaafde plank nodig van ongeveer 18 millimeter dik en 80 centimeter lang, zes stukken rondhout van 20 millimeter dik en ongeveer 30 centimeter lang, houtlijm, een waterbestendige lak of olie en schroeven en pluggen die passen bij je muur.

  1. Teken op de plank zes punten op gelijke afstand, ongeveer twaalf centimeter uit elkaar. Houd aan beide uiteinden een paar centimeter vrij.
  2. Boor op elk punt een gat van 20 millimeter, schuin omhoog onder een hoek van ongeveer vijftien graden. Zo glijden de laarzen er niet af.
  3. Lijm het rondhout in de gaten en laat de lijm een nacht drogen.
  4. Schuur de plank en de uiteinden van het rondhout glad en behandel alles met lak of olie. Er komt tenslotte de hele herfst nat rubber tegenaan.
  5. Hang de plank op een hoogte waar kinderen er zelf bij kunnen, zo’n zestig tot zeventig centimeter boven de vloer. Weet je niet zeker waar je in boort, controleer dan eerst van welk materiaal je muur is, want een rek met zes paar natte laarzen weegt meer dan je denkt.

Zet onder het rek een rubberen lekbak of een bak met grind, zodat druppels niet in de vloer trekken. Wil je meer bergruimte, combineer het rek dan met een bank of een lage kast. In ons stuk over een schoenenkast in de hal inrichten staan vijf oplossingen die in gewone huizen werken.

Zelfgemaakt laarzenrek met schuine stokken en een lekbak eronder

Een hal die tegen modder kan

Het laarzenrek is één ding. De rest van de hal moet ook een herfst met kinderen aankunnen. Dit maakte bij ons het meeste verschil.

  • Een grove droogloopmat buiten en een tweede mat binnen. De eerste haalt het grove vuil eraf, de tweede het vocht.
  • Haken op kinderhoogte voor natte jassen, met ruimte ertussen zodat alles kan drogen. Wie handig is, maakt ze zelf, zoals in onze uitleg over houten kapstokhaken maken.
  • Een mand per kind voor mutsen, wanten en sjaals. Natte wanten gaan ’s avonds op de verwarming, droge blijven in de mand.
  • Een vaste plek voor de schoenen van de grote mensen, een eindje van de natte laarzen af. Leren schoenen, zoals de enkellaarsjes van Lazamani die wij naar ons werk dragen, blijven veel langer mooi als ze niet naast een plas smeltwater staan.

Na het buitenspelen

Bij ons gaat het na een middag buiten altijd in dezelfde volgorde. Laarzen uit en op het rek, natte sokken direct in de wasmand, en dan even voelen of er water in de laarzen is gelopen. Is dat zo, dan gaat er voor de nacht een prop krantenpapier in. Die trekt het vocht eruit en de laarzen zijn de volgende ochtend weer droog.

Zet rubberen laarzen nooit tegen de verwarming of in de volle zon om ze snel te laten drogen. Natuurrubber wordt daar broos van en gaat sneller scheuren. Spoel modder eraf met lauw water en laat ze gewoon op kamertemperatuur drogen.

Check aan het begin van elke herfst of de laarzen nog passen. Laat je kind staan, met de sokken aan die het in de winter draagt, en voel met je duim bij de neus of er nog ruimte is. Kinderen zeggen zelf zelden dat iets knelt, tot ze ineens niet meer willen lopen.

En de grote mensen? Wij hebben inmiddels ook een paar waterdichte wandelschoenen van KEEN bij de deur staan, zodat we zonder nadenken mee kunnen als de kinderen het bos in willen. Want een herfstmiddag in het bos met droge voeten is voor ouders net zo leuk als voor kinderen.